taan in the world

เมื่อประมาณ 5 อาทิตย์ที่แล้ว จู่ๆก็มีอาการแปลกๆบนใบหน้าของเรา

จะเป็นสิว จะหน้ามัน ก็ปกติ โอเค...เป็นไปตามวัยที่ยังสาวและสวย

แต่ที่มันแปลกกว่านั้นก็คือ ความรู้สึกถึงตาขวาที่กระตุกค๊าาาา อร๊ายยยย ขวาร้ายซ้ายดีนิหว่า

(คนโบราณเค้าว่าเมื่อตากระตุกก็จะมีความเชื่อเรื่องโชคดี-โชคร้าย)  แต่ที่มันมากกว่านั้นก็คือ

"ตาขวามันกระตุกตลอดเวลาเลยอะ" ช่วงอาทิตย์แรกก็รู้สึกแค่ว่ามันกระตุกแรงจัง แต่ไม่ค่อยรำคาญเท่าไหร่

อาทิตย์ที่ 2 เริ่มเซ็งจิต แม่งจะกระตุกอะไรนักหนาว่ะ 

อาทิตย์ที่ 3 เริ่มหงุดหงิด (แตน... แกน่าจะหงุดหงิดตั้งแต่อาทิตย์แรกแล้วนะ -*-)

แต่คราวนี้มันเริ่มกระตุกเบาลงกว่า 2 อาทิตย์ที่ผ่านมา แต่ก็ตั้งใจแล้วว่าจะไปหาหมอแล้วละ

แต่ก่อนไปเราคุยกับเพื่อนเรื่องนี้ มันก็บอกว่า "กูว่ามึงนอนน้อย" (น้อยบ้านแกดิเสาร์-อาทิตย์นอน ตี1 ตื่นเที่ยง)

ไม่ก็ "กูว่ามึงต้องซวยโคตรๆโว้ย ตาขวากระตุกตลอดเวลา"

เออ... ขอบใจเพื่อน ที่ตากูกระตุกตลอดเวลาเนี้ยซวยไม่พอเหรอว่ะ  แค่นี้ก็ซวยพอแล้ว

และวันที่จันทร์ ที่ 5 ต.ค. 52 ที่ผ่านมา ตื่นแต่เช้า (ประมาณ 8.00 น.) ไปโรงพยาบาล

ก็แจ้งเค้าตามปกติ รอแล้วรอเล่าเผ้าแต่รอ รอหมอเรียกเมื่อไหร่จะได้ตรวจซะที ผ่านไปจน 9.30 น.

พี่พยาบาลเรียกไปคุยกับหัวหน้าพยาบาลฝ่ายระบบประสาทวิทยา

(เออ.. ไม่ได้เป็นโรคประสาทนะ ถึงแม้จะใกล้เป็นแล้วก็ตาม)

หัวหน้าพยาบาลแจ้งว่า "อาการที่น้องเป็นน่าจะเป็นเกี่ยวกับระบบประสาทที่บริเวณใบหน้าซีกขวา

ยังไงก็จะนัดให้ไปตรวจในวันพุธที่จะถึงนี้ เพราะหมอไม่มีคิวว่างเลย"

แล้วพี่พยาบาลก็บอกอีกว่า "มาตรวจก่อนถ้ามันไม่ใช่ก็จะส่งไปตรวจแผนกตาต่อ"

โฮ... นอกจะไม่รู้ว่าจะเป็นโรคอะไรแล้วยังต้องตรวจอีกหลายอย่างเลยเหรอเนี้ย

สรุปแล้ว เราเลยรับนัดหมอในวันพุธด้วยความเต็มใจ เพราะเซ็งเต็มที่กับอาการที่เป็นอยู่

แล้วเราก็ไปทำงานตามปกติ 

วันอังคาร ก่อนวันที่หมอนัด1 วัน

วันนี้ตื่นมาตากระตุกเป็นปกติค่ะ แต่ที่มากกว่านั้นคือ "อีแตนเคืองตาขวาค่ะ"

นี่มันเกิดอะไรกับฉันอีกเนี้ย ตากระตุกอย่างเดียวไม่พอ ต้องมันเคืองตาด้วยอีก 

จะขยี้ตาก็กลัวตาบอด เคื่องก็เคือง รู้สึกนอยด์มากมายอะ แต่ก็ต้องทนไว้พรุ่งนี้ก็ได้ไปหาหมอแล้ว

วันพุธ วันที่หมอนัดตรวจ

ตอนเช้า ไปทำงานปกติ และออกจากที่ทำงานตอน 4 โมงเย็น (ลืมบอกไปว่าหมอนัด 5 โมงเย็น)

ไปถึงก็ประมาณ 5 โมงพอดี โห... คนเยอะมาก รอถึง 6 โมงกว่าถึงจะได้ตรวจ

พอได้เข้าไปเจอหมอก็ทักทายตามปกติ แล้วก็เป็นสิ่งที่คุยกับหมอซึ่งหมอก็บอกถึงอาการที่แตนเป็นว่า

หมอ  : มันไม่มีสาเหตุ ค่ะสามารถเกิดขึ้นเองได้ และหายได้ เมื่อหายแล้วก็สามารถกลับมาเป็นใหม่ได้

หมอ  : ช่วงนี้เครียดมั้ยคะ

แตน  : นิดหน่อย (จริงๆแล้วเครียด)

หมอ  : นอนหลับดีมั้ย

แตน  : ก็โอเคนะคะ (เหอ... จริงๆไม่)

แตน  : อ้อ ... หมอคะ เมื่อวานนี้ตาขวามีอาการเคืองตาค่ะ มันเกิดจากอะไรคะ

หมอ  : มันเป็นผลข้างเคียงจากอาการที่ตาเรากระตุกค่ะ ไม่ต้องกังวลนะ เดี๋ยวหมอให้ยาหยอดตาไปด้วย

          และจะให้ยาพวกกดประสาทส่วนกลางไปนะคะ

         (Clonazepam- มารู้ที่หลังว่าใช้ลดอาการวิตกกังวล และใช้ไปยานอนหลับได้)

         แล้วดูอาการอีกที่ อาทิตย์หน้า หมอนัดดูอาการเพิ่มเติมนะ  วันพุธหน้าเวลา 5 โมงเย็น

แตน  : หมอค่ะแล้วถ้ายาที่หมอให้ไปไม่ได้ผลต้องทำยังไงอะคะ (ตอนนี้เริ่มกลัวมาก กลัวตาบอด )

หมอ  :  ก็ต้องเปลี่ยนยา และถ้ายังไม่ได้ผลอีก วิธีสุดท้ายที่จะทำคือ การฉีดโบท๊อกซ์          

แตน  :   

และก็บอกลากับหมอไปสำหรับวันนี้ พอตอนไปรับยา ก็เจอเภสัชถามอีก

เภสัช : น้องนอนไม่หลับเหรอ

แตน  :  เปล่านี่คะพี่ (โกหกอีกละตู)

เภสัช :  ยานี่มันใช้เป็นยานอนหลับได้เลยนะ แล้วน้องเครียดด้วยเหรอ

แตน  :  ก็นอดนึงคะพี่ (โกหกอีกละตู -*-)

เภสัช :  ยากินครั้งละครึ่งเม็ดนะ ก่อนนอนนะ แต่ถ้าตื่นเช้ามาแล้วตายังกระตุกอีกก็กินอีก เศษ 1 ส่วนสี่ก็ได้

            แต่ต้องระวังง่วงนะ ส่วนยาหยอดตาก็หยอดตอนที่เคืองตาก็ได้

แตน  :  ค่ะ ขอบคุณค่ะ -/\-

กว่าจะออกจากโรงพยาบาลได้ก็ เกือบ 2 ทุ่มไปละ กลับไปก็กินข้าว แล้วก็นอนปกติ

พุธนี้เจอกันค่ะหมอ

แตนเอง  

ปล. ยาที่หมอให้มา นอนหลับสนิทจริงๆค่ะ ชักหลงรักมันซะแล้ว

edit @ 12 Oct 2009 11:37:43 by taanja

edit @ 12 Oct 2009 16:17:38 by taanja

edit @ 12 Oct 2009 16:18:47 by taanja